Hayata dokunmak..

Aralık 09, 2016


Bazen sizden gelenleri de paylaşmak istiyorum.. Burada, bizi buluşturan yerde saklamak istiyorum onları.
Bu e-posta'da onlardan birisi.
Başlığına kadar değiştirmeden yayınlıyorum. (Gönderenden iznimi aldım)

Cümlelerinizle, düşüncelerinizle siz de benim hayatıma ve ruhuma dokunuyorsunuz.
Bilin istedim. 

---------------------------

Merhabalar Banu Hanım,

Üç hafta önce Instagram'da gezerken fotoğraflarınıza rastladım. Önce bir bakıp geçtim. Araya haftasonu girdi ve yine son zamanlarda yaptığım gibi tüm hafta sonu eşimle vakit geçirmek yerine ondan da yardım beklercesine temizlik yaptım. Artık nedense çok yoruluyordum. Tam bitti derken pazar akşamı oluyordu. 

O pazar akşamı yine Instagram'a bakarken siz çıktınız karşıma. Yeni paylaştığınız bir fotoğraf derken sonra bloğa yöneldim. Usul usul saatlerce okudum. Ertesi gün kafam karışıktı. İçimin sıkıntısının sebebini anlamaya başlamıştım. Her yurtdışı seyahati sonrasında eve en az 50-60 kilo yükle dönüyordum. Bavullar yetmiyordu. Hep daha fazlası, eve her dönüşte aldıklarımı yerleştirme telaşı. Sonra bir de fotoğraflarını çekme faslı derken bir kahveyi bile soğutmadan içemez olmuştum. Ne bedenim ne de ruhum asla dinlenmiyordu... Evi topla, hayatını topla, düzenle, ne giyeceğini düşün derken iyice bunalmıştım... 

Ve artık anladım ki bu tamamen bir dünya telaşı. Kendimi kandırmaktan başka bir şey değil . Kim ne der, ne almalıyım, ne alsam da dikkat çeksem... Sonrasın da okudum okudum okudum... bloğunuzu hala da okuyorum boş vakitlerimde .... 

Öncelikle şöyle bir etrafa baktım. Öyle küçük küçük biriktirdiklerime kaç para vermişim diye düşündüm.... İnanamadım ... Ardından bir çekmece, bir dolap derken elimdekileri çıkarmaya karar verdim... Fark ettim ki artık aklıma ne alsam ne giysem düşünceleri yerine neleri daha kaldırabilirim geliyor... evet daha huzurluyum... Bu kesinlikle uçurumun kenarından dönmek gibi bir his .... Nereye gidiyordum ben.... düşününce içinden çıkamıyorum ama biliyorum ki bu hayatta tesadüf diye bir şey yoktur .... karşıma öylesine çıkmadınız ... biliyorum ki arınmaya ihtiyacım vardı, hem yorulan bedenim, hem de ruhum için .... 

Buna en büyük vesilelerden biri de babanızın yazdığı mektup oldu... Yıllar önce size yazdığı o mektubu bloğunuzda yayınladığınızda okurken ağladım ve dedim ki ancak böyle güzel dualar sayesinde böyle güzel hayatlar yaşanıp değişiyor.... 

Verdiğiniz ilham için çok teşekkür ederim. Sadece 3 hafta da bile bu kadar şeyi fark etmeme yardımcı olduğunuz için .... 

Anne ve babanıza hürmetlerle... 
Sevgiler
 Betül

Bu Yazıları da Sevebilirsiniz

6 yorum

  1. Hediye Darendeli9 Aralık 2016 10:15

    ....Ve bunun gibi nice hayatlara dokunuyorsunuz. İyi ki varsınız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hediye Hanım, çok teşekkür ederim🙏🏼❤️Bu yolculukta hep birlikteyiz..

      Sil
  2. Iyi ki varsiniz banu hanim. Şu an kitaplığımı gözden geçiriyorum. Bir çoğu kitaplıkta yıllarca beklemek yerine ihtiyacı olan okuyucular ile buluşacak. Sade dünyayı tanıttığınız için çok teşekkür ederim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nasıl mutlu oldum anlatamam. Yüreğinize sağlık... ❤️

      Sil
  3. merhaba,yine ben.Ofisteyim bu saatte yazılarınızdan kendimi ayıramadım,bir kısmını kopyalayıp akşam evde okuyacağım.Uzun yıllardır hep yapmak isteyip de ertelediğim arınmayı siz yaşıyorsunuz.Yazılarınızdan derinden etkilendim.Yeni yılda sizinle tanışmaya niyet ediyorum.Kim bilir belki sayenizde hemen karar verip, ben de özlediğim sade özgürlüğe adım atarım.Bugünü kendime milat kabul ediyorum.Dilerim kaleminiz gibi yaşantınızda su gibi akar.Mucizeler ve sevgi seli sizi hep kuşatsın.Yüreğime ve hayatıma kattığınız ışık için minnettarım.Gönülden sevgilerimle...


    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldiniz, sefa getirdiniz❤️O zaman 2017 hedeflerimizden birisi de tanışıp karşılıklı bir kahve içebilmek, sohbet etmek olsun. Bunu ben de gönülden diledim. Sonsuz sevgi ve muhabbetle❤️

      Sil

İzleyiciler

E-mail ile Abonelik