Bazı insanlar bazılarına şifadır

Kasım 04, 2016


Bugün eve sığamadım. Sırt çantamda bilgisayarım, not defterim ve minik bir sandviç. Çay bahçesi tadında, kapalı mekanı olan bir yer aradım önce. Sobası olsa mesela. Ben o sobanın yanındaki masada saatlerce otursam. Sormadan sürekli çayımı tazelese birileri.

Hayaller çay bahçesi, hayatlar Starbucks!

Tabiki öyle bir yer bulamadım.

Yine Starbucks'tayım. Neyse ki burası AVM içinde değil. Haliyle biraz daha sessiz ve tenha.

Büyük boy kahve, minik bir sandviç ve tam karşıdaki marketten aldığım hurmalar eşliğinde (hurmayı çok severim)  biraz çalışıyorum. Sonra da sizden gelen e-posta ve mesajları yanıtlamaya başlıyorum.

Bazı insanlar bazılarına şifadır cümlesini okumuştum bir yerde. Yazdığınız her satır bana bunu hatırlatıyor. 

Neden mi? 

Mesela şöyle ifadelerle karşılaşıyorum.

"Cevap yazmana gerek yok. Sadece acını paylaştığımı ve dualarımda olduğunu bilmeni istedim.."

"Hiç tanımadığım birisine ilk defa yazıyorum. Lütfen kendini yanıt verme ihtiyacı içinde hissetme. Ama anlatmak ve rahatlamak istersen ben her zaman buradayım."

En son ne zaman birisinden buna benzer cümleleri duyduğumu hatırlamaya çalışıyorum önce. Ya da ben, en son ne zaman böyle bir şey yaptım? Karşılıksız, hiç bir beklenti içine girmeden, sadece o sevgi ve muhabbetin hissedilmesini, o duygunun geçmesini istemek. Hem de bunu yazıları ve kendini anlattığı kadar tanıdığın birisi için yapmak!

Diyeceğim şu ki sözleriniz bana şifa oldu. Allah'ta sizin şifanızı karşınıza çıkarsın.

Şu an, tek başıma bir Starbucks köşesinde bu satırları yazarken aklımda sadece siz varsınız. Hala yazdıklarınızın etkisindeyim. Yan masada ise iki genç kız oturuyor. Çok yakın oldukları için ne konuştuklarını duyabiliyorum. Bir kaç olumsuz olay ve buna sebep olan insanlar hakkında sohbet ettikten sonra artık çok yorulduklarını anlatıyorlar birbirlerine. Bıkkınları ses tonlarından bile anlaşılacak kadar belirgin. Aradıkları şey biraz olsun yavaşlamak, hafiflemek ve huzur bulmak olabilir mi acaba? Bir süre sonra "sıkıldım" diyor biri diğerine. Kafa dağıtmak için yeni açılan H&M mağazasına gitmeye karar verip kalkıyorlar.

Çok değil, 6-7 ay önceki halim geliyor aklıma. Aslında ne kadar farklı ama bir o kadar da aynı olduğumuzu düşünüyorum. Arayışlarımız, tereddütlerimiz, korkularımız... Hep aynı duyguların peşinde olmamız...

Onlar ayrılmadan önce "sade ve daha huzurlu bir hayat var, öyle bir yaşam gerçekten mümkün" demek istiyorum. "Dahası şifa bulabileceğiniz güzel insanlar da var ve onlarda tam şu anda sizi arıyor. Ama bulmak için önce size fazla gelen her şeyi çıkarın hayatınızdan. Biraz yer açın..."

Keşke söyleyebilsem.

Tabi ya...

Söyleyemem belki ama yazabilirim.

.......

Sadelikle...

Bu Yazıları da Sevebilirsiniz

15 yorum

  1. icten, samimi iki cift sozcuk nasil merhem gibi geliyor insanin gonlune. Icim burkuldu meleklerin icin, sabir diliyorum Banu.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim Meral'cim.. iyi ki tanımışım seni.. uzaktan uzağa seviyorum💞

      Sil
  2. Hazır olunca yada kendini hazırlayınca geliyor sanki huzur, sadelik..
    Yaz yaz yaz... feyz alıyorum..mutlu oluyorum..sen de mutlu oluyorsun yazdıkça..
    şükür ..dimi ..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazmak benim için terapi, kendimi en rahat ifade edebildiğim anlatım biçimi.. iyi ki varsınız, paylaşmak bana çok iyi geliyor💞

      Sil
  3. Banu abla sabah kalkar kalkmaz kahvemi alır ilk iş olarak bloğunu kontrol ederim. Nasıl güzel bir alışkanlıksa .. Yazdıkların ruhumuza hitap ediyor eline emeğine sağlık.🌿💚

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nasıl mutlu oldum.. çol teşekkür ederim. Ben de yazılarımı hep kahve eşliğinde yazıyorum, karşılıklı içiyor gibi oluyoruz :)

      Sil
  4. Fulya Yurtsever4 Kasım 2016 08:29

    Merhaba :)

    Instagramdan size ara ara mesaj yazıyorum ama, sanırım ben de ilk kez bir blog post un altına yazıyorum. İşe geldiğimde ilk işim, sayfayı yenilemek ve yeni yazı var mı diye kontrol etmek. Mesela bu yazı için instagramda bi foto yoktu, ama yazıyı görünce deli gibi sevindim :)

    Yaşadığınız kaybınız için inanın ben de iyi enerjiler göndermeye çalıştım size. Maalesef yakın zamanda babamı kaybettim ben de. Kontrolün bizde olmadığını görmenin, nasıl gerçek nasıl tokat gibi insanın yüzüne çarpan bir şey çok net deneyimledim. Elimden gelen her şeyi her şeyi yapardım, ama bana sunulan bir seçenek, benim karar verebileceğim hiç bi mekanizma yoktu. Hiç bi tesellisi yok bunun, evet. Acısı hep taze olacak kadar sevgi dolu anılarımız var en azından. Hep dualarımızda olacaklar... Günlük yaşamda da küçük şeylere keşke derken, bunu hatırlamamız lazım, elden geldiğince. Olan neyse, ancak kabul edebiliriz. Kontrolcülüğümüzü yavaş yavaş, akışa güvenmeye bırakmalıyız.

    Özetle, daha iyi olmanıza çok sevindim. Yazılarınız bana çok ilham oluyor, benim hayatım da sadeleşmeye ve güzelleşmeye başladı bile şimdiden.

    Sevgiler,
    Fulya

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öncelikle başınız sağolsun.. Allah sabır versin.. cümleleriniz olgunluğunuzu ve teslimiyetinizi yansıtıyor, çok etkilendim.. bana bugün bir şey daha öğrettiniz bu yorumla, çok teşekkür ederim.. sonsuz sevgiler..

      Sil
  5. Merhaba Banucum yarın doktara gideceğim gerçekten bana şifa olmanı istiyorum lütfen dua et bana :) sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok geçmiş olsun Ferda'cım, her şey iyi olacak.. güzel enerjiler gönderiyorum sana, dualarım seninle..

      Sil
  6. Ahh Banucum, ne iyi ettin de hayatımıza dokundun. Bilgisayarımı açtığımda ilk işim e-mailler, sonra sen :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İşte bunu duymak bana yetiyor, en büyük onur.. hayatlarımız iyi ki kesişti.. sizinle, yazdıklarınızla ben de her gün umut ve huzur doluyorum💞

      Sil
  7. Arkadaslar kendi seçtiğimiz kardeşlerimizmiş. Ben sizi boyle görüyorum. Aysusila.

    YanıtlaSil
  8. Ne kadar asil bir ruhunuz var.. çok teşekkür ederim, beni öyle görmeniz bana sadece guru verir, onur duyarım����Sonsuz sevgi ve muhabbetle..

    YanıtlaSil
  9. Fulya hanım gibi yakın zaman önce babamı kaybettim, bana 'Eşyaya hizmet etme' diye tavsiyelerde bulunan babamı...sadeleşmeye başladığımı söyleyebilmiştim, keşke daha çok konuşup feyz alabilseydim. Herkesi sakin sakin,yavaş yavaş yapardı. Küçükken bu sabrı sayesinde ondan çok şey öğrendim(dikiş dikmeyi,bulgur pilavı yapmayı..) İnsan birini,çok sevdiği birini kaybedince en çok onunla geçirdiği zamanları hatırlıyor,o kişinin kendisine ayırdığı zamanı,ilgisini,özenini ; onun aldıkları hediye,eşya veya imkanları değil.Babam bana özellikle çocukluğumda bana çok Zaman ayırmış,onunla konuşabilmişim,duygularımı düşüncelerimi paylalabilmişim,bunun ne kadar kıymetli olduğunu böyle babaya sahip olmayanları görünce daha iyi de anladım.Çok uzun yazdım,kısaca eşyalardan ziyade birlikte geçirilen zaman,deneyimler paha biçilemeyecek kadar kıymetli (Züleyha)

    YanıtlaSil

İzleyiciler

E-mail ile Abonelik